Lefkoşa, AB yetkilileri ile Türkiye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan tarafından yayınlanan ve Kıbrıs meselesinde “BM Genel Sekreteri’nin çabalarına destek” ifade eden ortak açıklamayı ‘önemli’ olarak nitelendirdi. Kıbrıs Haber Ajansı kaynakları, ortak açıklamada BM Genel Sekreteri’nin Kıbrıs sorunu konusundaki çabalarına verilen desteğin yanı sıra bölgesel istikrarın önemine yapılan atıfları ‘önemli’ olarak nitelendirdi. Bu ‘önemli’ açıklama, geçen Salı günü AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Kaja Kallas, Genişlemeden Sorumlu Komiser Marta Kos, İçişleri ve Göçten Sorumlu Komiser Magnus Brunner ile Türkiye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan tarafından yayımlandı. Açıklama, üç Avrupalı yetkilinin Ankara ziyaretinin ardından geldi.
Bu açıklama önemsiz değil. Peki, sözde ‘önemi’ nedeniyle neden bu kadar heyecan var? Türk tarafı açısından bakıldığında, BM Genel Sekreteri’nin çabalarına yönelik tam olarak aynı desteği, Türk Dışişleri Bakanı’nın Ankara’da Genel Sekreter’in özel temsilcisi María Ángela Holguín Cuéllar ile, yani bu çabayı bizzat yöneten kişiyle neredeyse iki hafta önce görüştüğünde de duymuştuk.
Hakan Fidan o zaman “Türkiye, Kıbrıs meselesiyle ilgili BM Genel Sekreteri António Guterres’in çabalarını destekliyor” demişti. Bu, Ankara’da, 15 Haziran 2026 tarihinde gerçekleşmişti. Avrupa Birliği’nin artık Türkiye ile birlikte BM Genel Sekreteri’nin çabalarını desteklemesi nedeniyle mi heyecanlandık? AB’nin Kıbrıs konusunda Birleşmiş Milletler’in çabalarını desteklememe ihtimaline inanmak naiflik olurdu. Kıbrıs meselesinde AB’nin daha aktif bir rol üstlenmesini, sesimiz kısılana dek talep ettik. Avrupalı dostlarımız da, aynen sesleri kısılana dek, sadece Birleşmiş Milletler’in çabalarını desteklediklerini tekrarladılar.
Kıbrıs meselesinde eksik olan—ve hâlâ eksik gibi görünen—şey, hiçbir zaman Türkiye’nin ya da Avrupa’nın BM Genel Sekreteri’nin girişimine verdiği destek değildi. Eksik olan, Guterres’in özel temsilcisi tarafından geçen gün yaptığı neredeyse dramatik nitelikteki kamuoyu açıklaması sırasında ortaya kondu. Atina ve Ankara hakkında olumlu sözler sarf ettikten sonra—“görüşmelerimiz samimi, net ve herkesin üzerinde çalışması gereken alanlar ve girişimlere odaklanmıştı...”—Sayın Holguín, Kıbrıs’taki iki tarafa yönelerek onlara aklıselime dönmeleri için çağrıda bulundu. Birleşmiş Milletler’in, “her iki tarafı da kesin bir çözüm için somut adımlar atmaya ikna edecek sonraki adımları” aradığını söyledi. Ardından şunu ekledi: “Kıbrıslıların bu tarihi fırsatı değerlendirip bu kez kalıcı bir çözüm için müzakereye oturacaklarını içtenlikle umuyorum.” Kıbrıslılar, dedi. Türkler değil. Yunanlılar değil. Avrupalılar değil.
Kıbrıslılar. Peki tam olarak hangi Kıbrıslılar? Bu, üzerinde düşünmeye değer bir konu.
