DİSİ’yi Nikos Hristodulidis’i desteklemeye fiilen çağırdığı bir önceki müdahalesinden beş ay sonra, Nikos Anastasiadis yeniden sahneye çıktı. Bu kez, (üç hafta önce Eftimios Diplaros tarafından ortaya atılan öneriyi yineleyerek) DİSİ ve mevcut Cumhurbaşkanı’na, ikinci tura kalamayan adayın diğerini destekleyeceğini garanti etmeleri çağrısında bulundu. Böylece, daha ilk tur gerçekleşmeden, tartışmanın odağını DİSİ’nin adayının kim olacağından, ikinci turda kimin kimi destekleyeceğine kaydırdı. Ve eski Cumhurbaşkanı’nın parti içi gelişmelerdeki rolünü yeniden gündeme getirdi. Annita ise bu öneriyi reddetmeksizin kamuoyu önünde tartıştı. Ve DİSİ’nin en büyük rakibinin parti içinde olduğunu bir kez daha teyit etti.
Çünkü bu hamle, DİSİ’nin cumhurbaşkanlığı yarışındaki çabasını en baştan itibaren zayıflatıyor ve büyük bir çelişki yaratıyor. DİSİ’nin Nikos Hristodulidis’ten mesafelenmeye ve sandıkta ona meydan okumaya çalıştığı, kamuoyunu mevcut Cumhurbaşkanı’ndan farklı ve ona karşı bir siyasi alternatif sunduğuna ikna etmeye çalıştığı bir dönemde, bu öneri partinin siyasi özerklik mesajını zayıflatıyor, parti adayının tam olarak neyi savunduğuna dair belirsizliği vurguluyor ve DİSİ’nin bu seçimlere iki adayla girdiğine dair bir izlenim yaratıyor. Bu durum, halka kime oy verdiklerinin önemi olmadığı, çünkü ikinci turda kaçınılmaz olarak bir seçim yapma şansına sahip olacakları mesajını vermektedir. Bu seçeneklerden biri de Nikos Hristodulidis’tir.
Oysa 2023’te Nikos Hristodulidis, partiye karşı gelerek seçilmiş ve partiyi derin bir krize sürüklemişti. O günden bu yana da partiyi zayıflatıp bölmeyi amaçlayan bir siyasi gündem izlemiştir. Bazen DİSİ üyelerini atayarak, bazen sadece kendi siyasi çıkarlarına hizmet eden görevler yaratarak, bazen de ELAM’ın “DİSAKEL” sloganını benimseyerek.
Karşılıklı destek önerisi işte bu siyasi bağlamda ortaya atılmaktadır. Sorun, söylendiği gibi bunun sadece yenilgici bir yaklaşım olması değildir; zira bu, partinin ikinci tura dahi kalıp kalmayacağına dair şüpheleri artırmaktadır. Asıl sorun, bunun siyasi açıdan etik dışı bir yaklaşım olmasıdır. Hem DİSİ’ye karşı, hem de parti içi prosedürler yoluyla aday olmayı seçen iki parti yetkilisine karşı. Bu, partinin özerk siyasi kampanyasının mantığını baltalamaktadır; ancak aynı zamanda adaylık için yarışanları da zayıf kılmaktadır. Sonuçta, onlardan esasen, sonucu en başından itibaren sorgulanan bir seçime doğru gitmeleri istenmektedir. Bu öneriyle Nikos Anastasiadis, partinin çıkarlarına aykırı hareket etmekte ve siyasi rakibinin çıkarlarına hizmet etmektedir. Üstelik bunu, pek çokları için DİSİ’nin varlığının tehlike altında olduğu bir dönemde yapıyor. Partiyi güçlendirmek yerine, odağı kendi siyasi önerisinden uzaklaştırıp seçim sonrası düzenlemelere kaydırıyor. Hristodulidis ile arasındaki farkları vurgulamak yerine, seçim öncesi bir anlaşma olasılığına dair açık kapı bırakıyor. Ve partinin yeniden inşasına yardımcı olmak yerine, bir kez daha iç bölünmeleri körüklüyor.
Öyleyse bu spesifik müdahale neye hizmet ediyor? Parti kendi yolunu çizmeye çalışırken, eski DİSİ başkanı neden bu tartışmayı başlatmayı tercih ediyor? Ve neden, bazıları parti içinde adaylık için yarışmaya çağrılırken, o, adaylıkların önemini zedeleyen bir öneri ortaya koyuyor? Cevap, son dört yıldır sergilediği tutumda yatıyor. Nikos Anastasiadis, bu tutumuyla DİSİ adayının ikinci tura kalıp kalmayacağı konusunda hiçbir endişesi olmadığını teyit ediyor. Tıpkı 2023’te olduğu gibi. Tek kaygısı, kişisel ajandasını güvence altına almak. Siyasi etkisini yeniden pekiştirmek. 2023’teki ilk turun ardından, 2028’deki ikinci tur için harekete geçiyor.
Dört yıl önce siyasi akrobasi yoluyla DİSİ’yi çöküşün eşiğine getiren bu adam, şimdi işi bitirmek için geri dönüyor. Parti yönetimi ise önerisini kamuoyu önünde tartışıyor ve bunu kabul etme olasılığına dair açık kapı bırakıyor. Asıl soru, onun bunu neden yaptığı değil. Asıl soru, diğerlerinin buna neden izin verdiği.
Kaynak: ANASTASIADİS’İN İKİNCİ TURU
