Nikos Hristodulidis’in, iki ardışık seçimde nasıl—kendisiyle hiçbir ilgisi olmadığı varsayılan—acı bir yenilgiye uğradığı belki de şu noktaya indirgenebilir: Müttefiklerini daha dikkatli seçmesi gerekiyor. Ve savaşa gireceği alanları.
Annita Demetriu, DİSİ içindeki ve dışındaki Hristodulidis kampının karamsarlarının tamamen yanıldığını muhteşem bir şekilde kanıtladı. Parti ilkelerinden bir milim bile sapmadan, partinin tarihine ihanet etmeden ve kişisel haysiyetinden ödün vermeden, ikinci dönem için Meclis Başkanlığına yeniden seçildi. Birçok kişi onu, adaylık açıklamasını vaktinden önce yaptığı, kibirli olduğu, söz dinlemediği, kendi bildiğini okuduğu, %27 oy almasının onu evrenin kraliçesi yaptığını düşündüğü—ya da Başkanlık Sarayı'nın çoğunlukla DİSİ içindeki sözcülerine beslediği diğer saçmalıkları—gerekçesiyle suçlamak için fazla acele etti. Sonunda, “Bunu hak ettiğim için adayım ve aklı başında olan herkes buna uyum sağlayacaktır” stratejisi işe yaradı. Annita, ikinci turda 29 oyla yeniden seçildi—17'si DİSİ'den, 8'i DİKO'dan ve 4'ü Doğrudan Demokrasi Kıbrıs 'tan—ve çok az pazarlık yapıldı; hatta oturum açılana dek kartlarını resmen kapalı tutan Doğrudan Demokrasi Kıbrıs'ın joker kartını dahi aldı. Söylentiler, Fidias'ın partisinin Nikolas'ı destekleyeceğini öne sürüyordu, ancak görünüşe göre Doğrudan Demokrasi Kıbrıs'taki iki solcu dahi Annita'ya oy verdi—elbette bu karar parti uygulaması üzerinden geçmedi. Görünüşe göre, Doğrudan Demokrasi Kıbrıs'ın gezici tiyatro topluluğu—başka bir deyişle parlamento grubu—bile, bu kadar önemli bir oylamanın, Agora'nın Temu ile karıştırıp sokaktan rastgele topladığı her bir kişi tarafından kararlaştırılmak için fazla ciddi olduğunu kavramış. Boş verin çocuklar. Jim Jones'un takipçilerinin en azından siyanür katılmış Flavor Aid bahanesiyle mazeretleri vardı. Siz ise “doğrudan demokrasi” gibi boş bir vaatle paçayı kurtardınız.
Ancak Doğrudan Demokrasi Kıbrıs bir yana, günün asıl komedisi DİKO adıyla anılıyor. Nikolas Papadopulos, siyasi kariyerinin zirvesine ulaşmak için çaresizce attığı hamlede uçurumdan aşağı yuvarlandı—yakın zamana kadar ‘Altın Şafak yetimleri’ olarak adlandırdığı ve kişisel olarak ‘sabıkalı bir parti’ ifadesiyle kınadığı insanların oylarının peşine düştü. Tamam, siyasi sistemimizin cariyesi olan DİKO'dan bahsediyoruz, ancak kendini ‘öz Makarios partisi’ olarak tanımlayan bu partinin, ilk turda destek almak için EOKA B'nin siyasi mirasçılarına el pençe divan durmasını izlemek—DİKO'nun zaten yerin dibine geçen standartlarına göre bile—yeni ve keşfedilmemiş derinliklerdi. Tarihi ve ideolojik bir striptiz. Olimpik seviyede bir takla. Ve ELAM'ın onları muazzam bir şekilde görmezden gelmesiyle—ilk turda Hristos Hristu'yu aday göstererek ve Nikolas'ı fiilen önemsizliğin arka odalarına tıkarak—tam bir aşağılanmayla sonuçlandı. Kendi tarihlerini çöpe attılar ve bu zahmetlerinin karşılığında sekiz oy aldılar. Dolayısıyla, haklı olarak: bu utanç DİKO'ya da ait—sizin sözleriniz, sizin mirasınız. Gerçi Nikolas uslu bir çocuk olup 2028'de Annita'yı cumhurbaşkanlığı için desteklerse, üç yıl boyunca Meclis Başkanlığı koltuğunu ısıtabilir. Ne de olsa dilencilerin seçme şansı yoktur.
DİKO aşırı sağın su taşıyıcısı haline gelirken, ve sözde sistem karşıtı olan Doğrudan Demokrasi Kıbrıs, yıkmaya geldiğini iddia ettiği sistemin en itaatkar evladı olduğunu kanıtlarken, DİSİ ve AKEL istikrar, güvenilirlik ve dürüstlüğün mihenk taşı olarak kendilerini ispatladı. Stefanos Stefanu, değerler ve ilkelerden bir milim bile sapmadan onurlu bir kampanya yürüttü. Annita, 2021'den beri bir yük gibi sürüklediği kirli aşırı sağ oyların yokluğunda yeniden seçilmeyi başardı—aynı zamanda hem DİKO hem de Doğrudan Demokrasi Kıbrıs Partisi'ni gelecekte kullanmak üzere kendi safına çekti. Kısacası: Bazı partiler, halkın siyasal kültürde bir değişiklik—tutarlılık, şeffaflık, dürüstlük—talebini ciddiye aldı ve ister gerçek bir inanç, ister aptalları hizada tutan korkudan olsun, tersine dönüşler ve kapalı kapılar ardındaki anlaşmalardan kaçındı. Diğerleri ise bize tam olarak her zaman ne iseydiler onu gösterdi.
Günün büyük kaybedeni Nikos Hristodulidis ise—Nikolas'ın başkanlığında parlamentoda bir hükümet bloğu oluşturmak için harcadığı tüm emeklerin, seçimden önce açıkça hafife aldığı kişiler tarafından çökertilmesini izledi (karma acımasızdır)—2028'de üçüncü bir yenilgiye uğramak istemiyorsa, muhtemelen yaklaşımını yeniden düşünmek zorunda kalacak.
Kaynak: BU UTANÇ DIKO'YA DA AİT
