Η αποτυχία της διαδικασίας —η οποία ξεκίνησε μετά από μια μακρά περίοδο σιωπής στις διαπραγματεύσεις για την Κύπρο— να σημειώσει ταχεία πρόοδο είχε οδηγήσει τις συνομιλίες να οδεύουν προς την κατάρρευση μέσω μιας σειράς μικρών βημάτων.
Μη βλέποντας τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την έναρξη μιας διαδικασίας που θα οδηγήσει σε μια ολοκληρωμένη λύση, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Γκουτέρες συνεχίζει να διερευνά την επιλογή να γίνει ένα βήμα μπροστά μέσω μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης.
Η απόφαση για το άνοιγμα δύο νέων οδοφραγμάτων αποτελεί ένα προσωρινό μέτρο για να αποτραπεί η κατάρρευση των συνομιλιών. Ελπίζω ότι η τριμερής συνάντηση και η επακόλουθη πενταμερής συνάντηση θα φτάσουν πέρα από τις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, ώστε να προσδώσουν έστω και μια μικρή προστιθέμενη αξία στο Κυπριακό κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Μετά την ανακοίνωση ότι θα ανοίξουν τα δύο σημεία διέλευσης, όλα τα βλέμματα στράφηκαν προς την COP31 στην Τουρκία. Δυστυχώς, μας απασχόλησε όχι ως διάσκεψη για το κλίμα, αλλά σε σχέση με το Κυπριακό.
Το θέμα προσεγγίστηκε μέσω ερωτημάτων όπως το αν ο Χριστοδουλίδης, ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα ταξίδευε στην Τουρκία και αν θα υπήρχε κάποια επαφή με τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν.
Ο ελληνοκυπριακός Τύπος επέκρινε τον Ερντογάν για το γεγονός ότι δεν υποδέχθηκε τον Χριστοδουλίδη. Αν τον είχε υποδεχτεί, ο τουρκοκυπριακός Τύπος θα είχε επικρίνει και αυτό.
Η συνάντηση της Προσωπικής Απεσταλμένης του ΟΗΕ για την Κύπρο και του Τούρκου Πρέσβη στη Λευκωσία, την οποία ακολούθησε μια εβδομάδα αργότερα η επίσκεψη του Χριστοδουλίδη στην Αττάλεια, αναζωπύρωσε τις ανησυχίες ότι οι Τουρκοκύπριοι στο βόρειο τμήμα του νησιού παραγκωνίζονται.
Το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Έρχιουρμαν προσκλήθηκε στη COP31 από τη χώρα υποδοχής, την Τουρκία, αποτελεί κάποια παρηγοριά.
Η ελληνοκυπριακή ηγεσία συνέχισε να εκφράζει τα παράπονά της προς τον ΟΗΕ και την ΕΕ, καθώς δεν έλαβε την προσοχή που περίμενε. Από μια αντικειμενική οπτική γωνία, αυτό είναι δικαιολογημένο. Ωστόσο, από τη σκοπιά της επίσημης στάσης της Τουρκίας στο Κυπριακό, ακόμη και η πρόσκληση ξεπερνά τα όρια.
Οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας εξελίσσονται ήδη σε εμπορικό επίπεδο. Εάν τα μέρη καταβάλλουν προσπάθειες να κατανοήσουν το ένα το άλλο, είναι επωφελές για τον διάλογο να εξελιχθεί προς αυτή την κατεύθυνση.
Πέρα από την αδυναμία τους να συμμετάσχουν σε διεθνή φόρουμ, ελάχιστοι λαμβάνουν υπόψη τους Τουρκοκύπριους, σε μια εποχή που εκδηλώσεις που πρόκειται να πραγματοποιηθούν στο νησί εμποδίζονται από πρωτοβουλίες της ελληνοκυπριακής ηγεσίας. Αυτή η πολιτική, που εφαρμόζεται στο πλαίσιο των ελληνοκυπριακών πολιτικών που έχουν καθιερωθεί σχετικά με το Κυπριακό, αφήνει μια δυσαρέσκεια ακόμη και μεταξύ εκείνων που επιθυμούν μια ομοσπονδιακή λύση, ενώ η εμπιστοσύνη σε μια επίλυση υπονομεύεται. Δυστυχώς, οι επιπτώσεις του βαθμού στον οποίο έχει φτάσει αυτή η απομόνωση δεν συζητούνται επαρκώς.
Αυτό που απομένει από τις δύο εξελίξεις που έλαβαν χώρα μέσα σε μία εβδομάδα είναι η απόφαση για το άνοιγμα δύο οδοφραγμάτων που δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες όσον αφορά τις ανάγκες. Όπως ανέφερα στον τίτλο, αυτό αποτελεί απλώς μια συμβολική «προσωρινή λύση». Εάν δεν σημειωθούν συγκεκριμένες, νέες και μετριοπαθείς εξελίξεις μέχρι την Πρωτοχρονιά, υποψιάζομαι ότι θα εισέλθουμε και πάλι σε μια περίοδο σιωπής.
