Η «κυβέρνηση του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (CTP)»—που μας παρουσιάζεται ως φάρος ελπίδας απέναντι στην κυβέρνηση UBP-DP-YDP,τη λεγόμενη κυβέρνηση της διαπλοκής, της αναξιοκρατίας, της περιβαλλοντικής καταστροφής, της δωροδοκίας και του κομματισμού—έκλεισε τα αυτιά της σε όλες τις κριτικές και τις εκκλήσεις των τελευταίων ημερών σχετικά με την «έγκριση παραχώρησης δασικής γης στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης (ΙΤΥ)».
Το ζήτημα κυριάρχησε στα πρωτοσέλιδα, ξεσήκωσε καταιγισμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και πυροδότησε ανακοινώσεις και εκκλήσεις από δεκάδες οργανώσεις. Το CTP; Το αγνόησε.
Όταν 62 οργανώσεις—πολλές από τις οποίες είναι συνδεδεμένες με το ίδιο το CTP—εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση καταδίκης της απόφασης, το κόμμα έκανε πίσω μέσα σε δύο ώρες.
«Χρειάζεται επανεξέταση αυτής της απόφασης. Θα ψηφίσουμε 'όχι' στην επόμενη ψηφοφορία», είπαν.
***
Κι αυτοί που είχαν πει τα ίδια ακριβώς πράγματα πριν τις 62 οργανώσεις—δεν μετράνε;
Ανάμεσα σε αυτούς που είχαν ασκήσει κριτική ήταν σεβαστοί συνταγματολόγοι, πολεοδόμοι, ερευνητές. Όλοι τους είπαν το ίδιο πράγμα—και δεν σήμαινε τίποτα για το CTP. Χρειάστηκε να βγουν 62 οργανώσεις με κοινό ανακοινωθέν για να αλλάξει πορεία;
Αμφιβάλλω…
Άλλωστε, η νομική διαδικασία γι' αυτό το ζήτημα—που τρέχει από το 2022, με αγωγές κατά της κυβέρνησης, μάλιστα με υπόθεση όπου η Εισαγγελία αδυνατούσε να ασκήσει υπεράσπιση—είχε ηγηθεί η Φεριχά Τελ, τότε πρόεδρος του Κινήματος Πράσινης Ειρήνης και σήμερα μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του CTP.
Έκανε δηλώσεις στο δικαστήριο. Φώναξε ότι πρόκειται για ξεπούλημα.
Με άλλα λόγια, το CTP υπονόμευσε την ίδια τη νομική διαδικασία που είχε ξεκινήσει μέλος της δικής του Εκτελεστικής Επιτροπής, ψηφίζοντας «ναι» στη Βουλή. Ήταν, με μια έννοια, το CTP να στρέφεται ενάντια στον εαυτό του.
Είναι δυνατόν το CTP να μην γνώριζε το μέγεθος του ξεπουλήματος, την έκταση της γης, την οργή της κοινής γνώμης;
Κι όμως ψήφισε «ναι» στην κατάργηση της νομικής βάσης εκείνης της υπόθεσης…
Αυτό ήταν επέμβαση στο κράτος δικαίου. Κι αν η Νομοθετική Εξουσία μπορεί να προλαβαίνει πιθανές αποφάσεις των Δικαστηρίων, να τροποποιεί τον νόμο και να μπλοκάρει ανεπιθύμητα δικαστικά αποτελέσματα—πού πάει η δικαστική ανεξαρτησία;
***
Η υπαναχώρηση του CTP—και η δήλωσή του χθες στην Ολομέλεια ότι «θα πει όχι»—ήταν κι αυτή συμβολική. Μια κλασική παράσταση για τα μάτια του κόσμου εκτυλίχθηκε μέσα στη Βουλή.
Το CTP είπε «παρακαλούμε επανεξετάστε την απόφαση», η κυβέρνηση απάντησε «αυτό είναι το δικό σας έργο· η απόφασή μας παραμένει», έγινε η ψηφοφορία, σηκώθηκαν τα χέρια, και ανακηρύχθηκε το «ναι».
Έπειτα το CTP πέρασε στα επόμενα θέματα της ημερήσιας διάταξης και έκανε δηλώσεις. Ούτε μία αντίρρηση. Ούτε μία αντίδραση.
Το θέμα έκλεισε. H Ολομέλεια διαλύθηκε.
Κι αυτό ήταν;
Ναι, αυτό ήταν.
Στα επίσημα πρακτικά, το CTP καταγράφεται ως «αντίθετο».
Χωρίς αυτοκριτική. Χωρίς «κάναμε λάθος». Χωρίς ούτε μια εξήγηση για το γιατί ψήφισε «ναι» εξαρχής.
***
Για να ανατρέξουμε σύντομα στην ιστορία: αυτή η διαδικασία αρχίζει το 2008—επί κυβέρνησης CTP-ÖRP υπό τον πρωθυπουργό Φερντί Σαμπίτ Σόγιερ. Σχεδόν 20 χρόνια.
Το CTP που σήμερα λέει «εμείς προσκαλέσαμε το ΙΤΥ στο νησί», τότε διακήρυττε ότι επρόκειτο για «όραμα του CTP» και είχε υπογράψει πρωτόκολλο με το ΙΤΥ.
Τότε παραχωρήθηκε γη. Στα 18 χρόνια που ακολούθησαν, το ΙΤΥ δεν έχει καρφώσει ούτε ένα καρφί, δεν έχει φέρει ούτε έναν φοιτητή, δεν έχει παράξει ούτε ένα ευρώ αξίας—ούτε για την οικονομία, ούτε για την εκπαίδευση. Έχει, ωστόσο, περιφράξει τη δασική γη και έχει στήσει σιδερένιες πύλες με λουκέτα.
Η Özgür Gazete εντόπισε και τεκμηρίωσε πλήθος κτηρίων εντός Αμμοχώστου που έχουν παραδοθεί στο ΙΤΥ. (ΕΔΩ το σχετικό βίντεο)
Η έκταση που ανήκει στο Τμήμα Οδοποιίας, με πολλά ιστορικά κτήρια, συμπεριλαμβάνει το πρώην Κτηματολόγιο—ένα άλλο ιστορικό κτήριο—καθώς και κτήριο που υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά κατά την προηγούμενη περίοδο, και άλλα.
Το ΙΤΥ δεν κάνει τίποτα. Παίρνει κτήρια και γη. Δεν κουνά ούτε το δαχτυλάκι του.
***
(Εκεί που όλοι πλέον γνωρίζουν ότι τα ιδρύματα που συνδέονται με την εκπαίδευση στην Τουρκία διαχειρίζεται ο Μπιλάλ Ερντογάν, γιος του Ερντογάν. Αυτό ας το αφήσουμε στην άκρη προς το παρόν.)
Τα πανεπιστήμια αυτά—που στην Τουρκία λειτουργούν ως κρατικά ή ιδρυματικά—στη χώρα μας λειτουργούν ουσιαστικά ως ιδιωτικά. Ακριβώς όπως και το Μέσο Ανατολικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο (METU) στο Καλό Χωριό. Εκεί πληρώνεις δίδακτρα όπως και σε κάθε ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Με λίγα λόγια, βγάζουν καλά χρήματα. Όταν ιδρύθηκε το METU, το ζήτημα της ιδιοκτησίας είχε ήδη τακτοποιηθεί: καταβλήθηκαν αποζημιώσεις στους Ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες των εκτάσεων και τα εδάφη «εκτουρκίστηκαν».
Έτσι, η Τουρκία ελέγχει δεκάδες χιλιάδες στρέμματα γης μέσω κρατικών πανεπιστημίων.
Η ίδια λογική εφαρμόζεται και στις εκτάσεις που προορίζονται για το ΙΤΥ. Από το σύνολο των 6.000 στρεμμάτων—εκ των οποίων τα 3.500 είναι δασικά—τα 500 απαλλοτριώθηκαν μετά από καταβολή αποζημίωσης. Αν υπάρχουν Ελληνοκυπριακές ιδιοκτησίες μέσα σε αυτές τις εκτάσεις, μπορούν να «εκτουρκιστούν» ακριβώς όπως έγινε στο METU.
Σκεφτείτε το: ακόμα κι αν αύριο έρθει ειρήνη σε αυτή τη χώρα, αποχωρήσουν τα τουρκικά στρατεύματα από το νησί, και συσταθεί ομοσπονδιακή Κύπρος—τα πιο στρατηγικά, τα πιο όμορφα, τα πιο εύφορα εδάφη του βορρά θα παραμένουν στα χέρια και υπό τον έλεγχο τουρκικών ιδρυμάτων και ελίτ του AKP. Στην πράξη, ποτέ δεν θα έχουν φύγει.
Αυτός είναι ο λόγος που η αρπαγή και η λεηλασία επιταχύνονται με τέτοιο ρυθμό. Όσο περισσότερη γη «εκτουρκίζεται», τόσο περισσότερος έλεγχος αποκτάται.
Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 25.03.2026
