Συνεχίζουμε να συζητάμε το πρωτόκολλο παραχώρησης της Türk Telekom μέσα στο πλαίσιο των επιχειρήσεων χειραγώγησης της κοινής γνώμης από την κυβέρνηση και της εμφανούς άγνοιας που επικρατεί σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας.
Κι έτσι, τα ξεκάθαρα γεγονότα, οι πραγματικές αιτίες και οι πιθανές συνέπειες μάς ξεφεύγουν. Δεν μπορούμε να καταλήξουμε πουθενά.
Και το χειρότερο; Η πλειοψηφία βλέπει όλη αυτή τη συζήτηση ως θόρυβο. Η αντίληψη δεν ξεπερνά το «πάλι τσακώνονται στη Βουλή» ή το «η κυβέρνηση κάνει πάλι κάτι ενοχλητικό».
Γιατί ο κόσμος δεν είναι επαρκώς ενημερωμένος.
Υπό αυτές τις συνθήκες, πώς να περιμένεις λαϊκή στήριξη; Αυτό είναι άλλη συζήτηση.
***
Πρώτα, ας ξεκαθαρίσουμε: αυτό το πρωτόκολλο δεν εμφανίστηκε από πουθενά πριν δύο εβδομάδες.
Η Özgür Gazete το είχε δημοσιεύσει ήδη τον Οκτώβριο του 2025 — τότε που κυκλοφορούσε ακόμη ως φήμη — και έφερε την υπογραφή του διορισμένου Πρωθυπουργού Ουνάλ Ουστέλ.
Οι περισσότεροι από αυτούς που σήμερα τάσσονται εναντίον του το γνώριζαν, τόσο πριν όσο και μετά τη δημοσίευση.
Ωστόσο, η αντιπολίτευση — κόμματα, η συντεχνία, κι ό,τι άλλο — έκανε αυτό που κάνει πάντα: το ανέβαλε. Και μέχρι να κινηθεί, μέσα σε τέσσερις μήνες, η διαδικασία είχε ωριμάσει πλήρως. Το πρωτόκολλο είχε πλέον δημοσιευθεί στην τουρκική Επίσημη Εφημερίδα ως «διεθνής συμφωνία» — με την υπογραφή Ερντογάν.
Εκεί τα πράγματα μπλέχτηκαν για τα καλά. Δεν υπήρχε πλέον κυβέρνηση που να μπορεί να πει «δεν το δημοσιεύουμε».
Και στο σημείο αυτό, αμφιβάλλω έντονα αν η σημερινή αντιπολίτευση θα έκανε κάτι διαφορετικό αν ήταν στην εξουσία.
Γιατί δεν θα ήταν απλώς «ορθώνω ανάστημα απέναντι σε μια λάθος απόφαση». Θα ήταν σαν να λες «τα παρατάμε» — αφού έχεις υπογράψει και αφού το άλλο κράτος το έχει ήδη δημοσιεύσει. Κάτι ασύμβατο με οποιαδήποτε έννοια κρατικής σοβαρότητας.
Γι' αυτό η «έγκαιρη παρέμβαση», «η αντιπολίτευση που αντιδρά αμέσως» και «η οργάνωση κοινωνικής αντίστασης» είναι σημαντική.
Εν ολίγοις, ας μιλήσουμε, λοιπόν, πιο ανοιχτά.
***
Ας εξετάσουμε αν η δήλωση του Υπουργού Μεταφορών Ερχάν Αρικλί — «είναι ένα πρωτόκολλο που έγινε με την Τουρκία» — αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα.
Αν θεωρείς ότι η τουρκική κυβέρνηση είναι το τουρκικό κράτος, τότε ναι.
Αν όμως ξέρεις ότι κυβέρνηση και κράτος δεν είναι το ίδιο πράγμα, τότε όχι.
Η κυβέρνηση του ΑΚΡ βρίσκεται στην εξουσία ακριβώς 23 χρόνια και έχει ήδη γράψει ιστορία με ιδιωτικοποιήσεις κάθε είδους — στη δική της χώρα.
Από εργοστάσια ζάχαρης μέχρι γέφυρες, από ορυχεία μέχρι λιμάνια, από βιομηχανικές μονάδες μέχρι κρατικές τράπεζες. Δεν χωράνε εδώ όλα. Μεγάλο μέρος των επιτευγμάτων της Τουρκικής Δημοκρατίας έχει ιδιωτικοποιηθεί και ξεπουληθεί.
Αυτή η κυβέρνηση το έκανε στον δικό της λαό, στη δική της χώρα.
Μια κυβέρνηση που δοκιμάζει την υπομονή συνταξιούχων και κατώτατα αμειβόμενων εργαζόμενων με πείνα. Που τα νιάτα της, οι γιατροί, οι νοσηλευτές της φεύγουν μαζικά στο εξωτερικό. Της οποίας η δικαιοσύνη είναι πλήρως πολιτικοποιημένη. Που κατέχει την πρώτη θέση παγκοσμίως για φυλακισμένους δημοσιογράφους και διανοούμενους. Που χειραγωγεί συστηματικά την κοινή γνώμη μέσα από τα ΜΜΕ που κρατούν τον κόσμο σκόπιμα στο σκοτάδι. Που έχει γεμίσει θέσεις με ανίκανους. Και της οποίας τα κτίρια καταρρέουν σαν χαρτόκουτα όταν γίνεται σεισμός.
***
Και μας λένε: «Αυτή η κυβέρνηση είναι η Τουρκία.»
Η Türk Telekom είναι εταιρεία που ίδρυσε αυτή ακριβώς η κυβέρνηση — και της οποίας οι μετοχές εξαγοράστηκαν από το Ταμείο Πλούτου με επικεφαλής τον Ερντογάν.
Δεν είναι κρατικός οργανισμός. Είναι εταιρεία της οποίας οι μετοχές κατασχέθηκαν επειδή δεν μπορούσε να πληρώσει τα χρέη της, πέρασαν στο Δημόσιο και κατέληξαν στο Ταμείο Πλούτου.
Μοναδικός αποφασίζων είναι ο Ερντογάν.
***
Άρα, η Türk Telekom έχει σήμερα έναν ιδιοκτήτη και έναν αφέντη: τον Ερντογάν.
Αυτή η συμφωνία είναι ανάμεσα στον Ερντογάν και την κυβέρνηση της ΤΔΒΚ.
Τι είπε ο Ουνάλ Ουστέλ;
«Η Τουρκία το ήθελε.»
Και τι άλλο είπε;
«Ας διαχειριστεί η Τουρκία όλα μας τα στρατηγικά ιδρύματα — υπογράφω ό,τι μου βάλουν μπροστά.»
Και τι είπε ο Αρικλί;
«Ο Ερντογάν δεν αφήνει αυτή τη δουλειά να δοθεί σε καμία άλλη εταιρεία εκτός από την Türk Telekom.»
Γιατί;
Στην Τουρκία υπάρχουν πολλές εταιρείες. Μπορούσαμε να κάνουμε διεθνή διαγωνισμό και να συμμετάσχουν, σωστά;
Αλλά όχι — εκείνες δεν τις ελέγχει ο Ερντογάν.
Αυτές οι δύο «εξομολογήσεις» μόνες τους αρκούν για να αποδείξουν ότι δεν πρόκειται για δημόσιο φορέα και ότι πρόκειται αποκλειστικά για απαίτηση του Ερντογάν.
***
Ας δούμε και μια άλλη δήλωση του Αρικλί: «Σχεδόν τους αναγκάσαμε να έρθουν — δεν ήθελαν καθόλου· δεν θα βγάλουν κέρδος· δεν έχουν κανένα συμφέρον να βγάλουν λεφτά.»
Αξίζει να σημειωθεί ότι η προηγούμενη μελέτη σκοπιμότητας για το έργο υποδομών οπτικών ινών εκτιμούσε το συνολικό κόστος στα 30 εκατομμύρια δολάρια.
Και τι λέει η Türk Telekom για το συνολικό κόστος;
Ακριβώς 120 εκατομμύρια δολάρια!
Αν υπήρχε διαγωνισμός και μία εταιρεία πρόσφερε 100 εκατ. και άλλη 110 εκατ., θα ήταν κατανοητό.
Αλλά διαγωνισμός — εγχώριος ή διεθνής — δεν υπάρχει, φυσικα!
Σκεφτείτε το έτσι: ακόμα κι αν υποθέταμε ότι δεν υπάρχει ούτε μία εταιρεία ικανή να χτίσει αυτές τις υποδομές στον βορρά της Κύπρου, ένας διεθνής διαγωνισμός θα προσέλκυε πολλές εταιρείες από την Τουρκία.
Οι οποίες όμως θα ήταν και ανταγωνιστές της Türk Telekom του Ερντογάν.
Και στον Ερντογάν δεν αρέσει ο ανταγωνισμός.
(Βλέπε: Ντεμιρτάς, Ιμάμογλου.)
***
Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, η Türk Telekom δεν είναι απλώς η εταιρεία που θα χτίσει τις υποδομές.
Θα μπει στην αγορά λιανικής. Θα μας πουλήσει τις υποδομές που έχτισε. Θα βγάλει κέρδος. Και θα δώσει πίσω στο κράτος μόνο το 5% των κερδών της.
Παράλληλα, θα απαλλάσσεται από πολλούς φόρους και θα χρησιμοποιεί όλα τα κτίρια και τον εξοπλισμό του τόπου.
Κι αυτό είναι όλο;
Όχι.
***
Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, η Αρχή Τηλεπικοινωνιών δεν θα μπορεί να κατασκευάσει καμία υποδομή οπτικών ινών· κι αν το κάνει, δεν θα μπορεί να την πουλήσει — θα την παραδίδει στην Türk Telekom, η οποία θα κάνει την πώληση και θα δίνει στην Αρχή ένα μικρό ποσοστό του κέρδους.
Όταν η Türk Telekom εγκαταστήσει τις υποδομές, όλες οι υπόλοιπες δομές σύνδεσης στο ίντερνετ θα καταργηθούν μέσα σε 90 ημέρες. Οι πάροχοι ίντερνετ θα χρεοκοπήσουν.
Αν θέλουν να συνεχίσουν, θα αγοράζουν υπηρεσία από την Türk Telekom και θα την μεταπωλούν.
Η Türk Telekom — πάντα το αφεντικό.
Σκεφτείτε: ο Ερντογάν δεν μπόρεσε να κάνει κάτι τέτοιο ούτε στη δική του χώρα. Τόσο τερατώδες είναι αυτό το μονοπώλιο.
Έτσι, η Türk Telekom, η οποία φέρεται να «δεν έχει οικονομικά προβλήματα», θα παρακάμψει όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς και τις κυβερνητικές υπηρεσίες της βόρειας Κύπρου, και αυτή η κατάσταση θα διαρκέσει για 25 ολόκληρα χρόνια.
Είναι μια ιστορία ευνοιοκρατίας που όσοι την υπέγραψαν πιθανότατα δεν θα ζήσουν για να την δουν, αλλά οι σημερινοί νέοι μπορεί να δουν ακόμη και τα εγγόνια τους να υποφέρουν από αυτήν...
Τι γενναιόδωρος «κρατικός φορέας» η Türk Telekom, ε;
Μπορείτε να φανταστείτε πόσα χρήματα θα βγάλει;
Κάποιος ανέφερε την Αρχή Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών;
Δεν έχει λόγο. Έχει τελείως παραγκωνιστεί.
***
Γνωρίζουμε επίσης ότι τα έργα της εταιρείας σε άλλες χώρες έχουν δεχθεί κριτική και ότι δεν την προτιμά πλέον κανείς — χρησιμοποιεί απαρχαιωμένη τεχνολογία.
Κάποιοι μάλιστα λένε ότι η Türk Telekom είναι «χρεοκοπημένη».
Οπότε η διέξοδος από αυτό το βυθιζόμενο πλοίο θα μπορούσε να είναι τα τεράστια κέρδη που υπόσχεται να αποκομίσει εδώ, έτσι δεν είναι;
***
Εν ολίγοις:
Η Türk Telekom δεν είναι κρατικός φορέας.
Δεν έρχεται να μας «κάνει χάρη» καλύπτοντας απλώς τα έξοδά της.
Σχεδιάζει να βγάλει τεράστια κέρδη — και πάνω σε όλα αυτά, δεν υπάρχει καμία απάντηση στα ερωτήματα για την ασφάλεια των δεδομένων.
Θα μπορεί να έχει πρόσβαση στα πάντα: από τα μηνύματά μας μέχρι τις ιστοσελίδες που επισκεπτόμαστε, από τα παιχνίδια που παίζουμε μέχρι αυτά που βλέπουμε — αλλά και σε όλα τα δεδομένα των δημόσιων υπηρεσιών: αστυνομία, υπουργεία, ληξιαρχεία, υγειονομικά αρχεία, κ.α..
***
Και το πιο οδυνηρό από όλα;
Η κυβέρνηση πλέον αντιμετωπίζει τα «είστε υποτελείς», «εκτελείτε εντολές από την Άγκυρα» και «δουλεύετε με οδηγίες» όχι ως ύβρεις αλλά ως κομπλιμέντα.
Απαντούν: «Ναι, έτσι είναι.»
Φυσικά· θέλεις να δώσεις εντυπώσεις σε αυτόν που σου εξασφαλίζει τη θέση σου.
Αφού δεν εκλέχτηκαν από την Τουρκοκυπριακή κοινότητα, δεν έχουν κανένα λόγο να της αρέσουν.
Τους αρκεί η Άγκυρα να τους αγαπάει.
***
Αυτό που λέω, λοιπόν, είναι:
Η κατάστασή μας είναι ξεκάθαρη.
Δεν έχει μείνει τίποτα κρυφό.
Κανείς δεν αισθάνεται πλέον την ανάγκη να κρύψει τίποτα.
Αυτός ο τόπος είναι η αυλή της Άγκυρας. Μια υποτελής διοίκηση υπό τον έλεγχό της.
Η μόνη μας σωτηρία είναι μια ομοσπονδιακή ειρήνη, μια συμφωνία, μια επανένωση…
Αλλιώς, αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί — ακριβώς όπως γίνεται και στην Τουρκία.
Είτε σπάμε αυτή την αλυσίδα,
είτε θα γίνουμε μια κοινωνία που δεν θα μπορεί πλέον να διεκδικήσει ούτε την ελευθερία της,
ενώ οι διανοούμενοί μας και οι αντίπαλοί τους θα βρίσκονται πίσω από κάγκελα...
Γιατί, όπως λένε:
Το μήλο κάτω απ' τη μηλιά θα πέσει.
Η κόρη
την τύχη της μάνας θα ακολουθήσει…
Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στις 23.02.2026
