Μιλώντας για το «όριο της πείνας», έθεσα ένα ερώτημα: Ποιο είναι το όριο του «κορεσμού»;
Επιτρέψτε μου να γίνω λίγο πιο σαφής:
«Το όριο της απληστίας».
Γιατί αν αυτή η κοινωνία παραμείνει σιωπηλή όσον αφορά τους «άπληστους», δεν θα έρθει ποτέ η σειρά των πεινασμένων.
Η φτώχεια δεν θα γίνει ποτέ θέμα, αν δεν ορίσουμε τα όρια του «κορεσμού»!
Δεν εννοώ να έχουμε ένα γεμάτο στομάχι.
Μιλάω φυσικά για την ακόρεστη πείνα!
***
Ένας φίλος μου που με επισκέφθηκε από το εξωτερικό, μου έκανε την ακόλουθη ερώτηση μετά από μερικές βραδινές εξόδους:
«Συνεχώς παραπονιέσαι, αλλά κάθε εστιατόριο και ταβέρνα που πήγα ήταν γεμάτα και ο κόσμος έπινε σαν τρελός».
Φυσικά, υπάρχει και η «αόρατη» πλειοψηφία...
Είναι πραγματικά ενδιαφέρον πώς αυτό το τμήμα [της κοινωνίας] παίρνει πάντα το μέρος του εθνικισμού που τους επιβάλλει αυτή τη ζωή της φτώχειας...
***
Και επίσης, αν τρώμε και πίνουμε κάθε βράδυ, είναι γενικά επειδή προσπαθούμε να πνίξουμε τον καημό μας (!)
***
Ο συγγραφέας Besim F. Dellaoğlu γράφει: «Οι κοινωνίες που δεν παράγουν αρκετά, που δεν παράγουν ποιοτικά, είναι κοινωνίες που υποφέρουν από χαμηλό επίπεδο δημιουργικότητας»…
Σε ένα άλλο άρθρο του, κάνει την ακόλουθη εκτίμηση: «Κοινωνίες που είναι υπερβολικά ικανοποιημένες με την εθνική τους ταυτότητα, τη θρησκεία τους, τη θρησκευτική τους αίρεση και την ιδεολογία τους, με άλλα λόγια, αν η ταυτότητά τους ξεπερνά την προσωπικότητά τους, τέτοιες κοινωνίες υποφέρουν επίσης από έλλειψη δημιουργικότητας».
Ζούμε σε έναν τόπο όπου αυτοί που καταναλώνουν είναι περισσότεροι από αυτούς που παράγουν.
Έχουμε μια υπεραφθονία, όχι δημιουργικών ανθρώπων, αλλά ανθρώπων που παραπονιούνται...
Και ξερόλων...
***
Αν επρόκειτο να παραθέσουμε ξανά τα λόγια του Besim F. Dellaloğlu...
«Για να είσαι δημιουργικός και παραγωγικός από κάθε άποψη πρέπει να είσαι εξίσου ικανός όσο αφορά την κατανόηση, τη μνήμη, το πολιτισμικό υπόβαθρο και την ωριμότητα, τη φαντασία και τον στοχασμό».
Κατανόηση είναι η ικανότητα αντίληψης.
Φαντασία σημαίνει να είσαι ευρηματικός...
Στοχασμός είναι η ικανότητα του να σκέφτεσαι...
Κάντε τώρα τα μαθηματικά, πού βρισκόμαστε στο δρόμο για να είμαστε παραγωγικοί και δημιουργικοί;
***
Έχουμε μάθει πού βρίσκεται το όριο της πείνας.
Κατά κάποιο τρόπο, δεν έχουμε μάθει τα όρια της απληστίας, της φιλαργυρίας και της ξεδιαντροπιάς...
Μόνο όταν οι «πεινασμένοι» αρχίσουν να καταναλώνουν τους «άπληστους», θα έχουμε όλοι κάποιο λόγο να ελπίζουμε!
Πηγή: ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΗΣ «ΑΠΛΗΣΤΙΑΣ»
