Όταν ο πρόεδρος στην πεντηκοστή επέτειο της τουρκικής εισβολής (πέρασαν κιόλας δυο χρόνια) διακήρυττε ενώπιον του πρωθυπουργού της Ελλάδας ότι ήταν έτοιμος να γράψει ιστορία και ότι τους επόμενους μήνες ενδεχομένως να λάμβανε κρίσιμες και τολμηρές αποφάσεις, είναι προφανές ότι ανέμενε πως τους τελευταίους μήνες του 2024 θα καλείτο να πάρει θέση σε ένα ιστορικό δίλημμα.
«Οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι. Οι επόμενοι μήνες θα είναι δύσκολοι. Τους επόμενους μήνες θα λάβουμε ενδεχομένως κρίσιμες και τολμηρές αποφάσεις. Είμαστε έτοιμοι να γράψουμε ιστορία και να επανενώσουμε τον τόπο μας», είχε πει ο πρόεδρος στις 20 Ιουλίου 2024. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας ενθουσιασμένος ανταπέδωσε την αποφασιστικότητα του προέδρου κάνοντας λόγο για «γενναίες και τολμηρές αποφάσεις που χρειάζεται να ληφθούν».
Έχοντας απέναντί του έναν Ερσίν Τατάρ, που όλο για «δύο κράτη» και «χωριστή κυριαρχία» παπαγάλιζε, διερωτώμασταν πού τη βρήκε την αποφασιστικότητα ο πρόεδρος να γράψει άρον, άρον ιστορία πριν την άφιξη του Άγιου Βασίλη, τα Χριστούγεννα του 2024. Ποιος τολμά να μιλά για γράψιμο ιστορίας μέσα σε λίγους μήνες όταν έχει απέναντί του μια τουρκική πλευρά που δεν έδειχνε καμιά πρόθεση να παρακαθίσει καν σε συνομιλίες; Με την αλλαγή τουρκοκυπριακής ηγεσίας, δημιουργήθηκε ένα νέο κλίμα και αναπτύχθηκε μια κάποια δυναμική. Και αυτό, επειδή ο Τουφάν Έρχιουρμαν δηλώνει αποφασισμένος να μπει σε μια διαδικασία γρήγορης εξεύρεσης λύσης στη βάση της ομοσπονδίας.
Γι’ αυτό θέτει προϋπόθεση τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με ορισμένο χρονοδιάγραμμα και να μην ξανανοίγουμε συζητήσεις για συγκλίσεις που έχουν ήδη επιτευχθεί. Να μην συζητούμε και να συζητούμε άσκοπα, όχι σε συνομιλίες ανοικτού τέλους αλλά με ορισμένο χρονοδιάγραμμα. Αυτά λέει. Όμως η πλευρά μας απαντά, «όχι σε χρονοδιαγράμματα», διότι «το χρονοδιάγραμμα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα» που «στο παρελθόν δεν λειτούργησε παραγωγικά», όπως ξεκαθάρισε ο διαπραγματευτής Μενελάου. Επομένως; Θα γράψουμε ιστορία, αλλά χωρίς βιασύνη; Χωρίς χρονοδιάγραμμα;
Στην προχθεσινή ομιλία του κατά την καθιερωμένη αντικατοχική φιέστα του προεδρικού, με την συμπλήρωση 52 χρόνων κατοχής (σιγά, σιγά μην βάζουμε χρονοδιογράμματα) ο πρόεδρος της Δημοκρατίας απάγγειλε πάλι τις κόκκινες γραμμές. Η συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί «απαράβατη κόκκινη γραμμή», είπε, τονίζοντας ότι δεν πρόκειται από πρόεδρος της απαράβατης κόκκινης γραμμής «να γίνει, ο πρόεδρος της διχοτόμησης». Ούτε και θα υπογράψει διευθέτηση που δεν θα είναι λειτουργική, βιώσιμη και «ανθεκτική στον χρόνο». Και κατάληξε λέγοντας ότι «η λύση του κυπριακού αποτελεί την πιο ευγενή φιλοδοξία και το τάμα της ζωής του».
Το τάμα της ζωής του προέδρου μας, λοιπόν, είναι η λύση του κυπριακού, ώστε να μην γίνει ο πρόεδρος της διχοτόμησης, αλλά να συνεχίσει να είναι ο πρόεδρος της λειτουργικής, βιώσιμης και ανθεκτικής στον χρόνο, μισής Κυπριακής Δημοκρατίας.
Πηγή: ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
